Motor de Búsqueda by Google

Entradas Recientes

¡Éntrale a la paranoia!

Mostrando entradas con la etiqueta mística. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta mística. Mostrar todas las entradas

viernes, 18 de febrero de 2011

A-ha: Maybe, maybe










Maybe you were joking
When you said that you were walking out on me
Maybe, maybe
Maybe I was joking
When I said that I was running out on you
Maybe, maybe
I could be wrong, so wrong
I could be wrong, so wrong
Yes, I could be wrong


I don't know, but it's been said
decisions travel far from heart to head
Maybe, maybe
Maybe it was over
When you chuked me out the Rover at full speed
Maybe, maybe
I could be wrong, so wrong
I could be wrong, so wrong
Yes, I could be so wrong









Un deleite la simplicidad versada, la melodía, el signo amplio y sensible.





lunes, 3 de mayo de 2010

LUCÍA - Joan Manuel Serrat

















Vuela esta canción
para ti, Lucía,
la más bella historia de amor
que tuve y tendré.

Es una carta de amor
que se lleva el viento
pintado en mi voz
a ninguna parte
a ningún buzón.

No hay nada más bello
que lo que nunca he tenido.
Nada más amado
que lo que perdí.
Perdóname si
hoy busco en la arena
una luna llena
que arañaba el mar...

Si alguna vez fui un ave de paso,
lo olvidé pa' anidar en tus brazos.
Si alguna vez fui bello y fui bueno,
fue enredado en tu cuello y tus senos.

Si alguna vez fui sabio en amores,
lo aprendí de tus labios cantores.
Si alguna vez amé,
si algún día
después de amar, amé,
fue por tu amor, Lucía,
Lucía...

Tus recuerdos son
cada día más dulces,
el olvido sólo
se llevó la mitad,
y tu sombra aún
se acuesta en mi cama
con la oscuridad,
entre mi almohada
y mi soledad.



Joan Manuel Serrat.
Mediterráneo, 1971.
































sábado, 3 de abril de 2010

HAY? - Miguel Bosé

-Hay? Miguel Bosé, Cardio, 2010.












Hay algo como tu, lo hay
y si hay algo que decir, au,
no sepa, ey, silencialo si acaso lo hay,
si lo hay.
Hay pasa con lo mas, comun,
si pesa cae, cae hasta la luz
por ley.
Tu me das, todo lo que hay cae,
excepto tu, no caes.

Y de asi me agarre de la mano de mi amante,
y tal vez por quererla tanto fui y la quise mucho mas alla que causara quizas la tormenta al borde de su vida.
Y quiza puse en ti,
tan oscura era la noche que olvide de quererla como siempre, y eso pudo ser la causa y culpa de, del dolor de tan profunda herida.

No hay algo mas vital que tu,
si acaso lo hay, ey convenceme
si lo hay.

Y de asi me agarre de la mano de mi amante,
y tal vez por quererla tanto fui y la quise mucho mas alla que causara quizas la tormenta al fondo de su vida.
Como fue, cuando fue, que me hice asi de torpe, que tal vez pude tan quererla fui la quise mucho mas,
que causa pudo ser que acaba de mi de pronto en vida.

Y de asi me agarre a lo fuerte, a lo imposible que ya, diablos,
sentir que si hay amor aqui siempre estare yo, para ver el dolor de su miserable vida en vida.

Oh hay algo mas que tu, lo hay,
lo hay, hay, hay, hay.
















El nuevo trabajo de Miguel es un gancho con el Bosé de antaño. Hay evocaciones fuertes y referentes de mística de un pasado de frecuencias que se hicieron tan afines que el paralelo vivencial era el resultado necesario. Bosé y Los Locos eran tipos de ciclos. He encontrado patrones muy marcados con respecto a esos referentes de la mística de antaño, décadas atrás que se voltean a ver a veces con nostalgia de tiempos energéticos. Los ciclos se convirtieron hasta en cátedra a impartir en las academias de las causas perdidas. En 1995 escribí un ensayo sobre Miguel Bosé donde encuentro ese ciclo espiral temporal de ganchos, eran los ganchos de Bandido (1984) con su pasado más recalcitrante chaval no obstante el experimento trascendente que marcó su estilo escombrista, y otros detallados en ese libro. A mí también me agarran los ciclos, las referencias al pasado místico ladrador cuando Miguel se paseaba más con nosotros en el alucine.


















domingo, 24 de mayo de 2009

DIEGO, EL PROFETA, y LA MONTAÑA AZUL


Diego el profeta y la montaña azul



LA UNICA MONTAÑA AZUL DEL MUNDO PINTADA POR EL PROFETA DIEGO LOPEZ DE CABEZO DE TORRES MURCIA



Le creo más a este profeta pacheco que a las campañas electoreras. Tiene mayor credibilidad que la clase política.



miércoles, 25 de febrero de 2009

LA PLATJA - Albert Pla




Si a la platja vas
si a la platja vaig
si a la platja anem

I si una cala trobes
i si una cala trobo
i si una cala trobem

I si tu prens el sol
i si jo prenc el sol
si prenem el sols

Si jo veig una dona
i si tu veus un home
és que som nosaltres

Mira tu quina casualitat
que ens ha tocat per viure
que és aquella dona ets tu
i aquell home sóc jo

I si jo et miro a tu
i tu em mires a mi
ens mirem els ulls

I si m'acosto a tu
i tu t'acostes a mi
ens acostarem els dos

I si jo et toco a tu
i tu em toques a mi
quin agradable plaer

M'excito jo
t'excites tu
ens excitem els dos

Mira el sol es pon
i tu i jo estem sols
reconeix que les circumstàncies
en aquest cas són favorables

I si jo et toco els pits
i tu em toques els ous
què serà què farem

Que si m'alço jo
que si t'obres tu
els dos disposats

Un orgasme tu
un orgasme jo
vuitanta entre els dos

Ai cony què complicat
tot el que ens ha costat
poder trobar'n-se aquí

Mira tu quina casualitat
que ens ha tocat per viure
que és que el món és un pañuelo
que no es renta amb detergent

I si algú ens descobrís
se'n riuria segur
del cremats que estem

Però tu i jo sabem
quina renúncia ha sigut
la que ens rebolca per aquí

I ara aquí estem sols
i aquí ningú està trist
i aquí ningú ens veurà

Acosta't junt a mi
i olora tot el meu cos
despilfarrem el moment

S'està fent de nit
s'està fent de nit
s'està fent de nit.











Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

The paranoia collective:

The paranoia collective:
¡Imperdible!

Blog Archive

©

Creative Commons License

El rating semanal